Anoreksja walka

Anoreksja walka

Niezwykle ciężko jest patrzeć jak bliska sercu osoba, chora na anoreksję, głodzi się i wyniszcza. Naturalnym odruchem jest chęć pomocy, jednak często nie wiemy jak to zrobić - co mówić? jak się zachowywać? czego unikać? Postaram się przedstawić kilka rad.

co niestety nie pomaga

karmienie na siłę

dlaczego?   Nie jest tak, że anorektyczka nie chce jesć. Najczęsciej chciałaby, natomiast broni jej tego wewnętrzna blokada, strach przed przytyciem, przed słaboscia. Skoro ta blokada jest tak trudna do pokonania, że może prowadzić nawet do smierci, tym bardziej nie zniknie pod wpływem przymusu. Chora osoba zawsze znajdzie sposób, żeby jednak nie zjesć lub żeby zwrócić to, co jej wmuszono. Nie myslmy, że wystarczy chora/ego nakarmić, żeby mieć czyste sumienie.

tłumaczenie i perswazja

dlaczego?    Anorektyczka postrzega siebie zupełnie inaczej niż widzi to otoczenie. Nie da się racjonalnie wytłumaczyć jej, że jest chuda, gdyż ona na sobie widzi tłuszcz. Nie da się przekonać jej, że powinna więcej jesć, gdyż jedzac mało czuje się swietnie, więc nie chce tego zmieniać. Co więcej, dla osoby chorej anoreksja jest przyjaciółka. To nie jest choroba uciażliwa jak katar czy ból zęba, których chcemy się szybko pozbyć. Anorektyczce dobrze jest z jej choroba, a każdy kto tę chorobę atakuje traci zaufanie chorej.

co w takim razie można robić?

zaufanie

Dostęp do chorej/ego ma tylko osoba, której pacjent/ka ufa. Żeby nie utracić zaufania należy przede wszystkim unikać zachowań wymienionych wyżej, choć to niewatpliwie trudne. Trzeba skupić się na otoczeniu chorej/go miłoscia, ciepłem, poczuciem bezpieczeństwa. Anorektycy sa zazwyczaj bardzo wrażliwi i biora wszystko do siebie dużo bardziej niż mysli otoczenie.

przyczyny?

Nie da się najczęsciej ustalić przyczyny anoreksji bez fachowej pomocy psychologicznej. Warto jednak przyjrzeć się sytuacji rodzinnej i otoczeniu chorego, aby móc wychwycić potencjalne problemy, z którymi dana osoba nie umie sobie poradzić. Może rodzice się kłóca lub rozwodza? Może stawiaja wobec dziecka zbyt wysokie wymagania? Może nie poswięcaja dziecku czasu? A może robia dla niego wszystko, nie zostawiajac miejsca na samodzielnosć? Może nadmiernie próbuja dziecko chronić, wychowuja je "pod kloszem"? Może osoba chora niedawno przeżyła poważny zawód miłosny? Może jest ofiara przemocy?

Dobrze jest bacznie obserwować tego rodzaju sygnały, pamiętajmy przy tym jednak, że często przyczyny anoreksji rodza się już we wczesnym dzieciństwie i obecnie pozostaja w podswiadomosci. Ogólnie należy pamiętać, że to co wywołuje jadłowstręt przez osobę chora jest najczęsciej nieuswiadomione, ci ludzie nie działaja "premedytacja"

terapia

Nie da się chorego zmusić do terapii. Nawet jesli jest to osoba niepełnoletnia i można ja leczyć przymusowo od strony prawnej, to taka "terapia" pozostanie bezzskuteczna. Jednak najczęsciej w trakcie choroby przychodzi moment, kiedy anorektyczka zaczyna odczuwać dolegliwosci zwiazane z choroba. Od tego momentu jest targana między sprzecznymi uczuciami - leczyć się czy trwać w chorobie? Jesli dotad nie utracilismy jej zaufania i bacznie ja obserwujac wychwycimy ten moment, to jest odpowiednia pora na rozpoczęcie dialogu.

jedzenie

Osoba chora wstydzi i boi się jesć, zwłaszcza przy innych ludziach. Nie zmuszajmy jej więc do jedzenia w towarzystwie. Jesli zastaniemy ja w kuchni, przy jedzeniu, raczej odejdzmy cicho, nie zdradzajmy że ja "przyłapalismy". Nie narzekajmy na to co anorektyczka je. Istotne jest, że je cokolwiek, kwestie zdrowego odżywiania nie sa aż tak ważne. Jesli jest cos co szczególnie lubi, warto często to przyrzadzać i zostawiać w dostępnym miejscu.

W rozmowach tematu jedzenia najlepiej nie poruszać.

terapia rodzinna

Nawet gdyby okazało się że w przypadku danej pacjentki to nie sytuacja rodzinna leży u podłoża choroby, terapia rodzinna i tak jest bardzo pomocna. Przede wszystkim można ja podjać nawet jesli anorektyczka nie jest jeszcze gotowa sama się leczyc. Podczas terapii rodzina poznaje mechanizmy, które moga wywierać tak silny [i niekorzystny] wpływ na chora osobę. Członkowie rodziny ucza sie nowych zachowań, a także dowiaduja się [jesli chora już się leczy] jak przyjać pacjentkę z powrotem w domu we własciwy sposób. Pamiętajmy, że anoreksja jest choroba, która dotyczy całej rodziny.