Kontrapulsacja wewnatrzaortalna

Kontrapulsacja wewnatrzaortalna

Kontrapulsacja wewnątrzaortalna (IABP – Intra-Aortic Balloon Pump)

Kontrapulsacja wewnątrzaortalna jest metodą mechanicznego wspomagania krążenia.Polega na wprowadzeniu do aorty, poprzez tętnicę udową (w pachwinie), polietylenowego balonu, a następnie jego napełnianiu i opróżnianiu w odpowiednich fazach pracy serca, dzięki zsynchronizowaniu pompy z zapisem EKG.W czasie pracy serca można wyróżnić dwie fazy: skurczu i rozkurczu.W fazie skurczu mięsień sercowy napina się i objętość komór serca ulega gwałtownie zmniejszeniu. Efektem tego jest wyrzucenie krwi z prawej komory do płuc a z lewej do aorty, stąd zaś do całego organizmu.W fazie rozkurczu napięcie mięśnia maleje i komory serca napełniają się krwią.

Oczywiście, tak jak każda część ciała ludzkiego, tak i serce musi być zaopatrywane w krew. Rolę naczyń tętniczych serca pełnią tętnice wieńcowe, rozpoczynające się w początkowym odcinku aorty (opuszce aorty) i doprowadzające krew do serca głównie w fazie jego rozkurczu.Mięsień sercowy, budujący ściany serca, jest wtedy rozluźniony i może przyjąć krew niosącą tlen i składniki odżywcze potrzebne do dalszej pracy.Kontrapulsacja wewnątrzaortalna wspomaga zarówno fazę rozkurczu, jak i skurczu serca.

W fazie rozkurczu balon, umiejscowiony w aorcie, jest napełniany, co skutkuje wzrostem ilości krwi trafiającej do tętnic wieńcowych (oraz naczyń mózgowych).Tuż przed skurczem mięśnia balon jest opróżniany, a serce może wypompować krew do aorty ze znacznie mniejszym obciążeniem.W efekcie serce wykonuje lżejszą pracę, przy wydajniejszym zaopatrzeniu w tlen i substancje odżywcze.

Wskazania do zastosowania kontrapulsacji:

wstrząs kardiogenny jako powikłanie zawału;

niestabilna choroba wieńcowa;

powikłania zawału - ostra pozawałowa niedomykalność zastawek, ubytek przegrody międzykomorowej;

krańcowa niewydolność krążenia u chorych oczekujących na transplantację serca

Przeciwwskazania:

niedomykalność aortalna;

rozwarstwiający tętniak aorty

Kryteria zastosowania kontrapulsacji oparte na pomiarach hemodynamicznych:

wskaźnik pojemności wyrzutowej (CI) <1,8 l/min/m2;

zaklinowane ciśnienie w tętnicy płucnej (PCWP) >20 mmHg;

ciśnienie skurczowe <80 mmHg;

Łącznie z pomiarami hemodynamicznymi w decyzji o zastosowaniu kontrapulsacji należy brać pod uwagę narastającą kwasicę metaboliczną i brak reakcji na leki.